67. KUT II

67 KUT II

 

20160614_0009_2_CEP_1920

 

————————————————————

 

” Kut, yaşamının tam ortasında durandır-

hiç kıpırdamadan … “

 

ORUÇ ARUOBA

yakın

Kut Arayana Kılavuz

Sayfa: 122

Metis Yayınları

 

———————————————————-

 

Ufkun kaybolduğu Sis’in içinde bir ağacı seyretmek gözlerine bir tutku olarak kodlandığında, gülümsüyorsun ya, bence bu hücrelerindeki tüm gerilimi azaltıp yaşama olan bağını arttırıyor.

 

Oksijen gözbebeklerinde gülümserken, “Kut” aramaya devam ediyorsun.

 

Zamanın kulaklarına fısıldadığı süreci bir kadraja yükleyip, bulutların altında var olmaya devam eden bu güzelim ağaca bakmak inanılmaz bir geçiş sanırım, huzur boyutuna.

 

Uzun Pozlama böyle birşey. Zamanın ruhunda yarattığı izlerin peşine düşmek biraz.

 

Yaşlandıkça bedenin, zorlaşan hayat, yavaşlayan refleksler, azalan beden enerjisi seni anatomik olarak yorsa da, ruhuna eklenen her bir sene başka bir boyut kazandırıyor algına.

 

Logaritmik düzlemde hızla ilerleyen zaman, ama, sadece eksitmiyor seni, inan bana.

Arttırıyor aslında bedenin ötesinde var olan herşeyi.

 

Bulutlar ne ince bir işçilikle işliyorlar yaşamı, belki de yüzyıllardır. Rüzgar nasıl bir heyeltraş inanamıyor insan.

 

Aslında ne kadar yakın, ne kadar ulaşılabilir, ama farkında değiliz işte.

Trafik içinde kaybolmuş bir yaşam, kaybolmaya yüz tutmuş.

 

” Kut, yaşamının tam ortasında durandır-

hiç kıpırdamadan … ”

 

 

Duruyor orada, hiç kıpırdamıyor yüzyıllardır.

Senin düzleminde yıllardır.

 

Onu bulabilmen ümidiyle, yeniden.

 

Hakan Hatay

Mart 2018

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s

%d bloggers like this: