75. SFENKS

75 SFENKS

_C5I4444_CEP_1920

 

…  Sfenks’in önünde oturdum, etrafım kum denizi …

 

Ayakkabılarımı çıkartıp ayaklarımı kuma gömdüm, toprakladım sesimi…

 

Sorular sormaya başladı Sfenks, gözlerime bakarak;

 

“- neden buradasın? ”

 

Belki milyonlarca yılda biriktirdiği melodiyi fısıldarken kulağıma,

su, rüzgar ve zaman ile ortaya çıkan bu inanılmaz güzelliğin içinde kayboldum.

 

Onların arasında, Kybele’nin türküsünü katık edip, yürüyorsun saatlerce.

 

Birinden diğerine gitmek çok zaman, çok emek, çok sen alıyor.

 

Gitmek istiyorsun ama, duramıyorsun yerinde.

 

Sonra ışık azalıyor, sesler yavaşlıyor, yaşam yıldız sessizliğine devriliyor.

 

Yön sevdası ıslık olup şiirler fısıldıyor gözlerine.

 

Venüs perdeyi açıyor batıda, Jupiter güneyde… Sonra Mars doğuyor…

 

Çay demleniyor bu arada soğuk dem usulüyle, Şua Baba’ya gönülden selam ediyorsun.

 

Cezve ( Ursa Major ) bütün azametiyle işaret ederken Polaris’i, saatler süren Yıldız Yorgan sohbetleri başlıyor zihninde.

 

Işığın gökyüzünü fazlaca kirletmediği bir coğrafyada, karanlığın tadını çıkarıyorsun gece boyu.

 

Topraklanan negatif enerji de cabası…

 

Pozlamanın arasında, bir meteor kayıyor göz kırpar gibi, gülümsüyorsun.

 

İçine çekiyorsun karanlığı, sessizliği, yalnızlığı…

 

Zaman, algoritmanın içinde bir parametre olmaktan sıyrılıp, bir derviş edasıyla özetliyor varoluşu.

 

Çok da bir anlam veremiyorsun hemen, aslında. Dinliyorsun sadece.

 

Sfenks, durup dururken yıldızlar geçidini açıyor sana ve fısıldıyor;

 

“Yaşamak güzel şey be kardeşim…”

 

Hakan Hatay

2018 Temmuz 26

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s

%d bloggers like this: